Beloved Son: First met

===== ก่อนจะไยหย๋อ =====
ด้วยความที่เป็นคนชอบหมาทั้งบ้าน เห็นรูปน้องหมาก็เอามาโชว์กันนู้นนี้ น่ารักเนาะ ตลกเนาะ  แต่ด้วยที่ติดว่าเลิกงานดึก กลัวจะดูแลเค้าได้ไม่ดีพอ ทำให้ทั้งเราและสามียังไม่กล้าเลี้ยง
อังคารที่ 22 ก.ย. 2558
ปกติแล้ว พอพูดเรื่องน้องหมาน่ารักๆ เรามักจะตอบกลับไปว่า ตัวนึง!
คืออยากได้แหล่ะ แต่สามียังไม่ยินยอมพร้อมใจ เขาว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน ก็เลยแหย่ไปเรื่อยๆ ไม่ได้จริงจังอะไร แต่เอ๊ะ วันนี้มันแปลกๆ

image

อึ้งสิคับ!
เฮียแกถามว่าจะพาไปดูเอาไหม แต่ดูแล้วก็ต้องเอานะ ให้เวลาคิดคืนนึง!!
นั่นไง เหอะ แค่คืนเดียว คิดหนักแล้ว…. เราพร้อมจริงไหม เราจะเลี้ยงเขาเป็นน้องหมาอารมณ์ดีได้หรือเปล่า เราจะฝึกเขาให้เชื่อฟังได้ไหม ถ้าป่วยล่ะ?..
เพราะว่าน้องหมาน่ะสามารถทำให้คนตกหลุมรักได้ง่ายๆ ดังนั้นอย่าถามตัวเองว่าจะรักเขาหรือเปล่า อันนี้ต้องถามว่าเราจะดูแลเขาได้ดีแค่ไหน อย่าลืมว่าเราพรากเขามาจากอกแม่เขา ความรับผิดชอบเป็นเรื่องสำคัญค่ะ ไม่ใช่ว่าเราดูแลเขาได้ไม่ดี เขาเลยดื้อ ซน ป่วย แล้วก็เลยอ้างเพื่อเอาเขาไปทิ้ง ต้นเหตุจากคนเลี้ยงทั้งนั้นจริงๆ นะ

พุธที่ 23 ก.ย. 2558
แน่นอนค่ะ ว่าถ้าไม่ไปรับเค้ามา คงไม่มีบล็อกนี้ ลองดูน้องเอาละกันว่าเสียดายมั้ยถ้าไม่ไปเจอเค้า

image

image

image

ฮี่ๆ หน้ามึนมั้ยคะ?
อ้อ เค้าตาดำค่ะ ส่วนตัวชอบหมาตาดำมากกว่าตาฟ้า ตรงสเป็กเลย ♡
ตกเย็น สามีบอกว่าสรุปไปใช่ไหม โอเคค่ะ ไปๆๆ ไม่รู้หรอกไปไหน รู้แค่เป้าหมายคือตัวเค้า
เลิกงานฝนตกฟ้ารั่วหนักมากก จะยกเลิกนะหรอไม่มีทาง โทรไปถามเจ้าของบอกว่าไปดึกหน่อยได้ไหมฝนตก เจ้าของว่ามาได้เลยที่ปราจีนฯไม่ตก.. ฮะ เดี๋ยวนะ! เราอยู่นนท์ ไปปราจีนบุรี ออกสองทุ่ม เอาแล้วไง
คุณสามีเฆี่ยนแหลกเลยค่ะเพื่อให้ไปให้ถึงสี่ทุ่ม เจอหน้า?ไม่ค่ะ เจอเป็นฝูงเลย!
มันแปลกดีนะ เค้าเป็นตัวแรกที่มาเล่นกับเรา แล้วคุณเจ้าของก็บอกว่าอยากได้ตัวไหนเลือกได้เลย มืดๆ มองไม่เห็นหรอกค่ะตาดำตาฟ้า ตัวที่เราดูในเน็ทคือตัวไหน แต่ถูกชะตากับเค้านี่แหล่ะ
น้องหมาเค้ารู้นะคะว่าเราเลือกเค้า เค้าสั่นค่ะ ไม่โวยวายนะ แต่สั่นมากเหมือนกลัวว่าจะต้องไปแล้ว เอาไงดีไปไม่ไปดี มองแม่มองพี่น้อง
คุณเจ้าของน่ารักมาก ให้อาหารเม็ดกับสายจูงมาด้วยพร้อมสอนวิธีใส่สายจูง ไม่งั้นคุณแม่มือใหม่แย่แน่ๆ ค่ะ พร้อมกับคำเตือนว่าเค้าจะร้อง หอน แบบงอแงอ่ะประมาณ 2 คืนนะ ให้อดทนและดูแลดีๆ คุณแม่มือใหม่รับทราบเจ้าค่ะ <(^o^)
ขากลับเค้ายังต้องนั่งรถประมาณ 2 ชั่วโมง ตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขนเพราะรถสะเทือน (ถนนเข้าขั้นเลวร้าย+ฝนตก) เราคิดเองเออเองว่าต้องทำให้เค้าไว้ใจว่าอยู่กับเรา ไงๆ เค้าก็ไม่เป็นไรค่ะ หลังๆ มีเพลีย หลับเองได้ สรุปเข้าบ้านกันวันที่ 24 ค่า…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s